Cechy architektury włoskiej

W epoce renesansu we Włoszech wykształciła się repertuar typowych form. Na początku tej epoki dominowały wzory rzymskie. W potężniejszych czasach dominowały wzory greckie ,hellenistyczne a nawet bizantyjskie. Architekci jednak nie kopiują budowli rzymskich czy greckich. Używają prawidłowych porządków ,biorą pod uwagę harmonię , używają tez ich ornamentyki jednak ze względów architektonicznych to są to całkowicie nowe budowle . Są w stu procentach wymyślone przez renesansowych architektów. Jak już wspominałam idealna budowla była budowla centralna na planie kola przykryta kopula jednak w formie kompromisu powstają podłużne budowle składające się z mniejszych okrągłych. Ściany które w gotyku praktycznie zaniknęły znów zamykają przestrzeń budowli. W dojrzałym renesansie podziały architektoniczne i dekoracyjne przestaną pędzić w górę i staną się jedną zwarta częścią. Okna otrzymują obramowanie w kształcie prostokąta, zwieńczone trójkątami lub odcinkowym przyczółkiem.