Budowle podłużne we Włoszech

W renesansie jednak nie było tak że powstawały tylko budowle na planie centralnym , powstawały również budowle podłużne. Oczywiście że najbardziej chwalone były budowle centralne ale z przyczyn technicznych były na dużą skale niepraktyczne i budowle podłużne powróciły do łask. Również duchowni ze względów liturgicznych woleli budowle podłużne. Próbowano tez często budować kaplice łączące oba budynki. Były na przykład budowle z centralizująca częścią wschodnia z kopułą ( czasem bez) ,budowla była z korpusem nawowym z e stropem lub sklepieniem kolebkowym ,były nawy boczne. Drugi model był podobny do pierwszego z tym wyjątkiem ze zamiast naw bocznych powstawały kaplice boczne. Ostatnim już modelem był System centralnych kopułowych jednostek przestrzennych które ustawiono w trzech rzędach ( w ten sposób tworzyły korpus nawowy ,ten model wykorzystywano w Padwie i Wenecji. A więc starano się pogodzić ideał budowli z wymogami zleceniodawców. Były to bardzo piękne i widowiskowe budynki warte zwiedzenia.